Ní haon ráiteas polaitíochta é seasamh le cearta comhionannais

D’imir foireann Phoblacht na hÉireann cluiche dúshláin in aghaidh na Stát Aontaithe an tseachtain seo caite agus b’fhéidir gur thug tú suntas go raibh dathanna na brataí bogha báistí ar a gcuid uimhreacha. Dúirt an FAI go raibh sin déanta acu le seasamh le daoine LADT+ agus gur chloígh sé le polasaithe UEFA maidir le cúrsaí comhionannais. 

Ar ndóigh, bhí roinnt sa mbaile ar chuir a leithéid de rud isteach go mór orthu, agus cá eile a ndeachaigh siad ach ag Twitter chun na dathanna a cháineadh? Tá fhios ag go leor de na daoine a cháin na dathanna, nach féidir a rá go hoscailte nach maith leo go bhfeicfí go mbeadh an rud is ansa leo féin, sacar, ag tacú le nóisin LADT+. An t-údar a bhí acu mar sin, chun cuir ina aghaidh ná nár cheart go mbeadh úsáid á bhaint as na geansaithe chun ‘ráitis pholaitíochta’ a dhéanamh. 

In 2015, bhí Éire ar an gcéad tír ar chaith an pobal vóta chun cearta comhionannais phósta a thabhairt do lánúineacha LADT+. Léiríonn dearcadh na ndaoine a chuir in aghaidh an gheansaí gur amhlaidh go bhfuil ‘cearta’ comhionannais againn, ach ní bí aerach ós a gcomhair, agus ná cuir ag machnamh iad faoi cheisteanna ár sochaí agus iad ag iarraidh breathnú ar an sacar. 

Ní h-aon ráiteas polaitíochta é seasamh le cearta comhionannais atá daingnithe sa reachtaíocht cheana féin, ach ráiteas é atá daonna, agus b’fhéidir cabhrach don té atá fanta i bhfolach.

I 1986, bunaíodh Cluichí Oilimpeacha do dhaoine atá aerach, agus sa Lúnasa rachaidh suas le 100 lúthchleasaí ón tír seo go Páras chun ionadaíocht a dhéanamh orainn. Cuireadh tús leis na cluichí chun go mbeadh lúthchleasaithe aeracha níos feiceálaí i gcúrsaí spóirt. Tá sé ráite ag foireann na hÉireann go bhfuil easpa eiseamláirí spóirt ag daoine LADT+, sa sacar ach go háirithe. 

Ag an am chéanna, tá ardú ag teacht ar an líon daoine óga atá sásta a rá go h-oscailte go bhfuil siad aerach. Bliain tar éis an reifrinn comhionannais pósta, rinne an eagraíocht BeLongG To suirbhé a léirigh go raibh aithne ag ós cionn leath de na daoine óga a labhair siad leo, ar dhuine éigin eile a tharraing misnigh ón reifreann agus ó dhaoine aitheanta, agus dá réir, bhí siad in ann “a theacht amach as an gcófra”. 

Thaispeáin an daonáireamh a rinneadh an bhliain sin freisin go raibh ós cionn 6,000 lánúin aonghnéis sa tír. Meastar, nuair a chuirtear i gcomparáid iad leis an méid daoine LADT+ sa ngnáthdhaonra, go bhfuil easnamh de 20% den phobal seo ag plé le cúrsaí spóirt. Sé sin, tá siad ann i ngan fhios dúinn, a gcuid pearsantachta coinnithe i bhfolach acu, nó tá siad fanta glan uilig air, mar go mothaíonn siad nach bhfuil aon fháilte rompu. 

Léiríonn sin go bhfuil stiogma fós ann do dhaoine atá aerach a bheith páirteach sa spóirt. Diabhal dochar i ndathanna na bogha báistí. Go deimhin, ba cheart i bhfad níos mó a dhéanamh chun a chinntiú nach bhfuil céatadán mór den phobal fágtha ar lár.