Cén Ghaeilge ar Phubbing?
Is drochnós é, is cuma cén teanga!

“Cad sa diabhal é seo anois?” a fhiafraíonn cuid agaibh.

Tá go leor againn ciontach as an ‘gcoir’ nua shóisialta seo, agus seans go bhfuil sé á dhéanamh agat féin anois díreach.

Ceaptha ar dtús san Astráil in 2012, is téarma é phubbing a dhéanann cur síos ar an gcleachtas sin nuair a thugann duine neamhaird ar dhaoine eile ina gcomhluadar chun díriú ar a nguthán póca.

Is comhcheangal de na focail Bhéarla ‘phone‘ agus ‘snubbing‘ é.

Tá a fhios ag an saol mór go bhfuil phubbing mímhúinte ach anois tá an chuma ar an scéal go mbíonn tionchar diúltach aige ar chaidrimh chomh maith.

Dar le taighde a foilsíodh san irisleabhar Computers in Human Behavior le déanaí go ndeir:

– Breis agus 46% de dhaoine go ndearna a leannán ‘fubáil’ orthu
– Breis agus 22% de dhaoine gur chruthaigh ‘fubáil’ deacrachtaí ina gcaidreamh

stop-phubbing

Dúirt duine d’údair an staidéir, James A. Roberts, go mbíonn daoine níos sona ina gcaidrimh nuair nach mbíonn mórán fubála ar siúl.

“Fuair muid amach gurb iad na daoine a luaigh rátaí arda fubála ina gcaidrimh na daoine a throid níos minice lena gcéile agus a bhí níos míshásta ná iad siúd a thuairiscigh rátaí ísle fubála.”

An chomhairle shoiléir uaidh seo ar ndóigh ná cuir an fón sin ar shiúl agus tú i gcomhluadar daoine eile, go háirithe nuair atá tú ag caitheamh am tábhachtach le do chéile nó páirtí.

Ach, gné eile atá ardaithe ag an taighde seo ná cén Ghaeilge a chuirfidh muid ar an gcleachtas frithshóisialta sóisialta seo?

Phubbáil? Fubáil? É a choinneáil mar atá i mBéarla?

Aon mholtaí cliste agaibh a Nósadóirí?