Slán le caillteanas fiacla!
Forbairtí i mbéal an chatsúiligh!

Is gairid go mbeidh daoine in ann fiacla a chur as an nua mar a dhéanann siorcanna i gcaitheamh a saoil.

Mar atá a fhios againn, tá béal an tsiorca lán d’fhiacla láidre fíochmhara.

Eascraíonn siad as an nua de réir mar a lobhann, agus a thiteann na seanfhiacla amach.

Sa taighde a reáchtáil Ollscoil Sheffield, deirtear gurb é an lann fiacla (dental lamina) – atá déanta de chealla eipitéiliacha speisialta – is cúis le hathchur na bhfiacla.

Cuireann an grúpa ceall speisialta seo ar chumas an tsiorca fiacla nua a chur arís agus arís eile fad a mhaireann siad.

shark teeth

Tuigtear go bhfuil an grúpa céanna ceall i mbéal an duine agus gurb iad a spreagann cár nua fiacla a thagann tar éis don chéad chuid a thitim amach, rud a tharlaíonn le linn ár n-óige de ghnáth.

I mamaigh, áfach, tá cumas athnuachana na bhfiacla laghdaithe go mór le himeacht na haimsire ach mhair na géinte go láidir i siorcanna.

Meastar gur caomhnaíodh na géinte sin i siorcanna ar feadh breis agus 450,000 bliain agus gurbh iad na géinte céanna sin ba chúis le cur fiacla i veirteabraigh (vertebrates) ó cheart.

Rinneadh anailís ar fhiacla i suthanna (embryos) an chatsúiligh agus fuarthas amach go mbíonn na géinte céanna taobh thiar d’fhás agus athchur na bhfiacla nua.

Ábhar dóchais iad torthaí an taighde seo, mar gur beag a tuigeadh roimhe seo faoin phróiseas géiniteach a bhaineann le hathnuachan fiacla.

Dúirt an Dr.Gareth Fraser, a thug faoin taighde, gur gá níos mó ama a chaitheamh ag déanamh staidéar ar shiorcanna agus go bhfuil féidearthachtaí móra anois ann le teiripe a fhorbairt a rachaidh i ngleic le caillteanas fiacla i ndaoine.